Tabaksvochtigheid en Drogen Vóór het Roken

Tabaksvochtigheid is een van de meest fundamentele factoren die de kwaliteit van het pijproken bepalen. Hetzelfde mengsel geeft, afhankelijk van het vochtgehalte, heel verschillende resultaten: te vochtige tabak brandt moeilijk, moet steeds opnieuw worden aangestoken en produceert in de kop een dampige, zware rook; te droge tabak brandt daarentegen snel en heet, waarbij een aanzienlijk deel van het aroma verloren gaat.

Omdat het merendeel van de fabrieksverpakte tabak wordt verkocht met een vochtgehalte boven het rookniveau - om uitdroging tijdens transport en opslag te voorkomen - is het bij ervaren rokers gebruikelijk geworden om de tabak vóór het stoppen enige tijd te laten drogen. Het juist beheren van de vochtigheid neemt grotendeels het probleem van "worstelen met natte tabak" weg, een van de meest voorkomende beginnersfouten.

Ideale Vochtigheid en de Kneeptest

Bronnen geven de ideale vochtigheid voor het roken meestal op als ongeveer 12-15% van het gewicht; er zijn rokers die een drogere tabak verkiezen, en er zijn ook opvattingen die waarden tot 18% als aanvaardbaar beschouwen. Omdat het exacte cijfer afhangt van persoonlijke voorkeur en het type mengsel, wordt in plaats van thuis de vochtigheid te meten de praktische methode gebruikt die bekendstaat als de "kneeptest": een snuifje tabak wordt licht tussen duim en wijsvinger geknepen en vervolgens losgelaten.