Borkum Riff

Borkum Riff is een pijptabaksmerk dat in 1962 op de markt kwam in Zweden en tegenwoordig in Denemarken wordt geproduceerd. De naam is niet die van een oprichter, noch van een stad. In de Noordzee, voor de kust van de Baai van Helgoland, lag een vuurtorenstation met dezelfde naam; doordat die naam vaak werd herhaald in de scheepvaartweerberichten op de radio, was hij bij Zweedse luisteraars al ingeburgerd.

Het merk nam deze naam over, die al een zekere bekendheid genoot; de zeilschipfiguur in het logo is dan weer gebaseerd op een gravure van de 17e-eeuwse cartograaf Johann Baptist Homann. Dat het gelijknamige oude lichtschip tussen 1960 en 1964 voor de kust van Nederland werd gebruikt als het eerste uitzendschip van Radio Veronica, versterkte de bekendheid van de naam buiten de scheepvaart nog verder.

De Geboorte van de Melange en de Doorbraak in Amerika

De eerste melange werd ontwikkeld door Bertil Sandegård. Sandegård richtte zich van meet af aan niet op de Zweedse binnenlandse markt, maar op de consument van pijptabak in de Verenigde Staten; daaruit ontstond een grofgesneden basis van Virginia- en Burley-bladeren, geschikt voor het toevoegen van aroma. In het begin bleef de verkoop achter bij de verwachtingen. Het keerpunt was de Bourbon Whiskey-melange, in 1969 geïntroduceerd op de Amerikaanse markt; het succes van dit product opende de weg voor het merk en maakte Borkum Riff tot een vaste naam in de Amerikaanse tabaksschappen. De VS bleef ook in de jaren daarna de grootste markt van het merk.

Na de Bourbon Whiskey volgde een reeks die met verschillende aroma's werd uitgebreid. Het merk wordt beschouwd als een van de voorbeelden waarin de techniek van sauzen en aromatiseren op grote schaal wordt toegepast: de bladmengeling blijft eenvoudig, en het karakter wordt grotendeels bepaald door het toegevoegde aroma. Deze benadering maakte Borkum Riff tot een van de breed gedistribueerde vertegenwoordigers van de familie aromatische melanges.