Danish Design

Danish Design is een uitdrukking met twee betekenissen in de pijpenwereld, wat verzamelaars vaak op het verkeerde been zet. Enerzijds is het een algemene stijlbenaming voor de vormgevingsopvatting die zich halverwege de twintigste eeuw in Denemarken ontwikkelde; anderzijds is het een tekst die rechtstreeks op de kop of de steel van sommige pijpen als stempel is aangebracht en op zich geen merk aanduidt.

Een lezer die deze tweeledigheid niet kent, zoekt bij het zien van het stempel naar een fabrikantsnaam, maar zal die nooit vinden.

Danish Design Als Stijl

De stijlbenaming Danish Design steunt op de werkwijze die zich in de jaren 1950 rond Sixten Ivarsson vormde. Ivarsson, die in Kopenhagen begon met het repareren van pijpen, herinterpreteerde de traditionele Engelse mallen, vooral de billiard-familie, met lichtere lijnen en veranderende hoeken. Het onderscheidende kenmerk van de ontstane benadering was dat de kop niet naar een vaste mal werd gemaakt, maar naar de aderen van het beschikbare hout; symmetrie was niet langer vereist, en de verhoudingen werden bij elk stuk opnieuw berekend.

Twee afzonderlijke wegen zorgden ervoor dat deze visie de Deense grenzen overschreed. De eerste is de opleiding in het atelier: meesters die door de werkbanken van Ivarsson, Poul Rasmussen en W.Ø. Larsen gingen, namen het geleerde vormgevingsinzicht mee naar hun eigen werkplaatsen. De tweede is de fabrieksproductie; het bedrijf dat volgens overleveringen in 1948 de naam Kyringe verruilde voor Stanwell, bracht deze met de hand getekende vormen via massaproductie naar vele landen. Tegen de jaren 1960 was de export van zowel de fabrieks- als de atelierpijpen uit Denemarken snel gegroeid, en die groei voedde weer de oprichting van nieuwe werkplaatsen. Dat in diezelfde jaren ook het Deense meubilair internationale aandacht kreeg, is geen toeval: in beide gebieden stond een functionalistische eenvoud voorop. Dit geheel wordt vandaag gezamenlijk aangeduid als de Deense School.