Sadık Yanık

Sadık Yanık is een meerschuim-pijpengraveur uit Eskişehir. Hij staat bekend om zijn figuratieve werk, waarbij de hele ketel wordt omgevormd tot een gezicht, een dier of een verhalende scène; hij signeert zijn pijpen zonder Turkse letters te gebruiken, in de vorm "S. Yanik". Zijn stijl wordt gekoppeld aan de klassieke periode waarin de figuratieve meerschuimgravure in de negentiende eeuw tot bloei kwam in de Weense werkplaatsen, en hij geldt als een van de belangrijkste hedendaagse vertegenwoordigers van deze lijn.

Opgroeien aan de Werkbank

Yanık stamt uit een familie die al generaties lang steen bewerkt. Zijn vader Hüseyin Yanık staat in de registraties bekend als een meester die voor Mergenler werkte en zijn pijpen nooit signeerde; dat het werk op de markt kwam onder de naam van het bedrijf en niet van de graveur, was destijds de gevestigde praktijk. In sommige biografieën wordt Sadık Yanık zelf ook genoemd als een van de graveurs van Mergenler; een document dat deze twee gegevens met elkaar verzoent, bestaat niet.

Zijn kennismaking met het vak begon op zijn dertiende, met klusjes zoals het vegen van de werkplaats en het observeren van de handen van zijn vader. Er is één enkele bron die het jaar 1978 noemt; deze datum is niet onafhankelijk bevestigd.

Begin twintig zou hij zich, om zijn portret- en detailwerk te verfijnen, hebben gewend tot meesters genaamd Yunus Ege en Dilâver Çelebi. Dit detail toont ook hoe het meesterschap in Eskişehir op cyclische wijze van hand tot hand ging: de werkbank waar Yunus Ege in 1965 als leerling begon, is die van Hüseyin Yanık. Een generatie later zit de zoon van de meester tegenover de leerling van zijn vader. Er wordt gezegd dat Yanık in latere jaren negentiende-eeuwse meerschuimexemplaren in Europese collecties ter plekke bestudeerde en zo de compositieopvatting van de klassieke periode verwierf. De bron van deze verhalen is het eigen materiaal van de familiewerkplaats.