Grondstoffen
De Oppervlakteafwerkingsmethode van Trever Talbert
Samenvatting van de volgorde van schuren, gelaagd beitsen, carnaubawas en stempelen die de Amerikaanse pijpenmaker Trever Talbert in zijn eigen atelier toepast.
De oppervlakteafwerkingsmethode van Trever Talbert is de reeks bewerkingen die de Amerikaanse meester, zoals hij begin jaren 2000 vanuit zijn eigen atelier overleverde, toepaste in de laatste fase van een briarpijp. Talbert begon in de jaren negentig met het maken van pijpen, zette na zijn succes bij een beeldhouwwedstrijd in 1998 zijn werk voort onder de naam Talbert Pipes, en verplaatste zijn atelier in latere jaren naar Frankrijk.
De onderstaande beschrijving berust op zijn verhaal uit die periode; de ateliergebruiken kunnen in de loop van de tijd zijn veranderd.
Twee Wegen: Onbeitst en Gebeitst
De inspanning die in de afwerking wordt gestoken, hangt af van het beoogde uiterlijk. In Talberts indeling krijgen de stukken van de hoogste kwaliteit helemaal geen beits; de briar blijft in zijn eigen goudbruine tint en wordt alleen gepolijst en glanzend gemaakt.
Gebeitst oppervlak vraagt daarentegen een veel langere weg. De meester zegt dat hij, in plaats van in één keer kleur te geven, met herhaalde lagen werkt: er wordt een donkere ondergrond aangebracht, die na het drogen wordt geschuurd en gepolijst, waarna nog een laag volgt. De oppervlaktekleur wordt als laatste bepaald en gekozen met het oog op hoe die door de onderliggende tinten heen zal doorschemeren. Het doel is niet een vlakke, egale kleur, maar diepte in de ader.
Het Aandeel van het Schuren
De Rest van Dit Artikel Staat in de App
De volledige ISPE opent met je IPC-account.
Verwante Artikelen
Laatst bijgewerkt:
Bron: Pipedia, bewerkt onder de licentie CC BY-SA.