Twee Scholen van de Italiaanse Pijpenmakerij: Pesaro en Como

De Italiaanse pijpenmakerij rijpte na de oorlog niet in één centrum, maar in twee kernen die honderden kilometers van elkaar verwijderd waren. De ene is Pesaro aan de Adriatische kust, de andere de Lombardische lijn ten noorden van Milaan, die Como, Cantù, Cucciago en Varese omvat. Het ontrafelen van de verwantschap tussen de merknamen komt meestal neer op weten tot welke van deze twee kernen een merk behoort.

Pesaro: van Meester tot Meester

In Pesaro werden in de jaren zestig en zeventig kleine ateliers opgericht die elkaar kenden; de merken van de regio ontstonden grotendeels uit degenen die zich van deze ateliers afsplitsten. De naam in het middelpunt van dit netwerk is Giancarlo Guidi. Guidi maakte een tijdlang als amateur pijpen en richtte in 1972 het atelier Mastro de Paja op; toen zijn wegen in 1981 scheidden met zijn partner Giannino Spadoni, verliet hij het atelier en richtte het jaar daarop Ser Jacopo op. Ook Bruto Sordini, die bij Guidi was opgeleid, vertrok in 1981 samen met hem; in latere jaren zou hij bekendstaan onder de naam Don Carlos. Giorgio Imperatori, die Il Ceppo oprichtte, kende Guidi al vanaf de vroegste jaren van Pesaro; de productie van dit merk begint eind jaren zeventig. Namen die later ontstonden, zoals Rinaldo en L'Anatra, zijn eveneens uitlopers van datzelfde verwantschapsnetwerk.

De stijl van de regio wordt als neoklassiek beschouwd. Niet de mal, maar de verhouding wordt vernieuwd: gevestigde Engelse vormen zoals billiard of bulldog blijven herkenbaar, maar de overgangen tussen hals en kop, de houding en het volumebalans worden herzien. Ook het rekening houden met de richting van de nerf (grain) in de briar tijdens het zagen, wordt aan de regio toegeschreven als een gewoonte.