Weiner (Steve Weiner)

Weiner is de naam die de Amerikaanse briarmeester Steve Weiner (overl. 2002) aan zijn pijpen gaf. Pijpen maken was niet Weiners eigenlijke beroep: hij woonde in Olmsted Falls, een buitenwijk van Cleveland, leidde een eigen factuurcontrolebedrijf en maakte zijn pijpen in de vrije uren aan de werkbank in de kelder van zijn huis. Toch werd deze deeltijdproductie in de jaren negentig een van de meest besproken namen van de Amerikaanse ambachtelijke pijpenscene.

Materiaal en Werkbank

Weiners onveranderlijke voorkeur ging uit naar plateaubriar: het deel van de wortel dicht bij het buitenoppervlak dat de natuurlijke schorstextuur behoudt. Zijn pijpsteel sneed hij uit Italiaans lucite (acryl), het onderscheidende puntje bovenop de steel maakte hij van briar, en bij inlegwerk wisselde hij tussen briar en lucite. Van het grove voorwerk tot de laatste polijstbeurt gebeurde alle vormgeving met de hand: schuurschijf, vijl en schuurpapier. Het enige dat hij aan een machine overliet, was het draaien van de tenon; die liet hij op een kleine draaibank draaien en de pasvorm werkte hij ook weer met de hand af. Vlakke exemplaren bracht hij tot fijn schuurpapier, waarna hij ze kleurde en waste.

In zandstraalapparatuur investeerde hij nooit, vanwege ruimte- en kostenoverwegingen. Wanneer een blok zich niet leende voor een vlak oppervlak, koos hij ervoor de pijp te bewerken met snijwerk, waardoor ongeveer vier vijfde van zijn productie een rustiek oppervlak behield. Ook zijn vormenrepertoire rekte hij niet op; zijn werk draait om de standaardvormen en hun naaste varianten. Hoeveel pijpen hij afwerkte, hing volledig af van de tijd die na zijn werk overbleef, en zijn jaargemiddelde lag halverwege de jaren negentig boven de honderd.