Pijpgemeenschappen en Bronnen in Turkije

Pijpgemeenschappen in Turkije vormen, vergeleken met de gevestigde tabakstraditie van het land, een tamelijk jonge organisatievorm. Terwijl de erfenis van de tsjiboek en de meerschuimpijp uit de Ottomaanse periode zich over eeuwen uitstrekt, kregen de verenigingen, clubs en online gemeenschappen rond de bruyèrepijp (briar) pas na de jaren 2000 duidelijk vorm. Vandaag de dag vormen deze structuren de belangrijkste dragers van zowel de fysieke bijeenkomsten als de Turkstalige kennisopbouw.

Verenigingen en Clubs

De meest zichtbare structuur in Turkije is de İstanbul Pipo Derneği (Pijpvereniging Istanbul), die volgens de gegevens in 2010 in Istanbul werd opgericht. Volgens de eigen lijst van de vereniging is dit niet de enige organisatie in het land: ook clubs als Boğaziçi Pipo Kulübü, Türk Pipo Kulübü, Yeditepe Pipo Cemiyeti, Tobacco Pipes Club of Turkey en Konya Pipo Kulübü worden in dezelfde kring genoemd. De meeste van deze clubs zijn niet aangesloten bij een officiële federatie; de gemeenschappelijke basis wordt gevormd door samen bijgewoonde evenementen.

De internationale verbinding verloopt via het in 1973 opgerichte Comité International des Clubs de Pipe (CIPC). In de registers van het CIPC verschijnt de İstanbul Pipo Derneği als de club die Turkije vertegenwoordigt; de voorzitter van de vereniging, Turgay Ocak, staat sinds 2014 op de landenpagina van het comité vermeld als de nationale voorzitter van de Turkse clubs. De Turkse clubs nemen deel aan bijeenkomsten die onder de vlag van het CIPC worden georganiseerd, zoals de Balkan Cup en het wereldkampioenschap.