De Tabaksstreken van Turkije

De tabaksstreken van Turkije vormen de historische bakermat van de Oosterse tabak, die in pijpmengsels van de wereld bekendstaat als "Turkish" of "Oriental". Deze groep aromatische tabak met kleine, in de zon gedroogde bladeren wordt sinds de Ottomaanse periode geteeld in een uitgestrekt gebied, van de Egeïsche kust tot de Zwarte Zee, van Thracië tot Zuidoost-Anatolië.

Volgens de overlevering vond de eerste commerciële teelt van tabak op Ottomaans grondgebied in 1583 plaats rond Milas, behorend tot de sandjak Menteşe, en breidde de teelt zich tegen het einde van de 16e eeuw uit over een groot gebied van Aydın en Bursa tot Roemelië. De komst van tabak naar het Ottomaanse Rijk is een verhaal op zich; dit artikel gaat over de streken waar de plant in dit land wortel schoot.

De Egeïsche Kust: İzmir-tabak

İzmir-tabak, in westerse bronnen bekend onder de historische naam Smyrna, wordt beschouwd als de meest voorkomende oorsprong en zou tegenwoordig ongeveer de helft van de wereldwijde productie van Oosterse tabak uitmaken. De bladeren zijn zeer klein; na de oogst worden ze aan koorden geregen en in de zon gedroogd. Het suiker- en etherische-oliegehalte is hoog, en de nicotine is zelfs voor Oosterse tabak laag; het geeft een mengsel een licht zurig-zoet, brood-kruidig karakter. In de 19e eeuw was het blad dat via de haven van İzmir werd geëxporteerd, de gewilde grondstof voor de Egyptische en Britse sigarettenindustrie; ook een belangrijk deel van het Turkse blad dat werd gebruikt in de sigaretten van Amerikaanse-mengselstijl, die in 1913 met Camel begonnen, was afkomstig uit İzmir. In de pijpwereld bestaat de "Oriental"-component van Engelse mengsels meestal uit overwegend İzmir-mengsels.