Heiner Nonnenbroich

Heiner Nonnenbroich is een pijpenmaker die een kleinschalig atelier runt in de Nederrijnstreek van Duitsland. Nonnenbroich, geboren in 1953, was van beroep eigenlijk pianoleraar; naast zijn werk als docent aan een muziekschool zette hij het maken van pijpen voort als tweede bezigheid.

Volgens zijn eigen verhaal ging hij vanaf 2002 serieus aan de slag en stapte hij over op regelmatige productie; volgens de overlevering sloot het atelier rond 2016, al kon deze datum niet onafhankelijk worden bevestigd. In de ongeveer vijftien jaar die daartussen liggen, ontstonden pijpen die, ondanks hun geringe aantal, een erkende signatuur werden binnen de Duitse verzamelaarswereld. Het adres van het atelier wordt in de bronnen soms als Krefeld, soms als Kerken vermeld; het is niet duidelijk in welk jaar de verhuizing tussen de twee plaatsen plaatsvond.

Atelier en Methode

Elk stuk dat Nonnenbroich produceerde, was handmatig vormgegeven, dat wil zeggen ontworpen als freehand, zonder aan een kant-en-klare matrijs gebonden te zijn. De briar die hij gebruikte, werd volgens zijn eigen verhaal als plateausnede uit het Middellandse Zeegebied aangevoerd; deze keuze wordt verklaard doordat de aderstructuur zo in zijn geheel zichtbaar blijft. Er moet ook worden vermeld dat de bronnen het niet eens zijn over waar de briar precies vandaan kwam: op zijn eigen site worden Italië en Spanje genoemd, terwijl de compilatie van José Manuel Lopes naast Italië ook Algerije en Corsica noemt. Na het vormgeven en het beitsen werd de kop ingevet, enkele dagen te drogen gelegd, en vervolgens gepolijst en afgewerkt met carnaubawas. Deze opeenvolging van stappen verklaart mede het beperkte productietempo van het atelier; er wordt aangegeven dat de jaarlijkse productie niet meer dan enkele tientallen bedroeg.

De mondstukken sneed hij met eigen handen uit Duits eboniet staafmateriaal; dat hij bij mondstukmaterialen koos voor eboniet, wordt gezien als een van de kenmerkende gewoonten van het atelier. Over het filtervraagstuk spreken de bronnen elkaar duidelijk tegen: volgens de uitleg op de eigen site van de meester was het merendeel van de pijpen filterloos en werd de 9 mm-filterhuls alleen op bestelling gemaakt; de compilatie van Lopes stelt daarentegen dat het grootste deel van de productie een 9 mm-filter had en dat ook acrylen mondstukken werden gebruikt. Deze twee gegevens zijn tot nu toe niet met elkaar te verenigen gebleken.