Pipas de Cochera

Pipas de Cochera is de naam die de Mexicaanse ingenieur Roberto González González gaf aan de pijpen die hij zelf maakte; het betekent in het Spaans "garagepijpen". Er zit geen merk of werkplaats achter: de naam beschrijft een amateuristische bezigheid die begin jaren 2000 zichtbaar werd op een persoonlijke website.

Dat er vandaag in pijpenkringen nog naar wordt verwezen, komt niet door de pijpen zelf, maar door de bouwaantekeningen die op die site werden gepubliceerd. Omdat ze werden geschreven in een tijd waarin er in Latijns-Amerika nauwelijks Spaanstalig materiaal over pijpenmaken bestond, worden deze aantekeningen beschouwd als een eerstehandsreferentie voor liefhebbers in de regio.

Wat over het levensverhaal van González bekend is, berust op zijn eigen verhaal; er bestaat geen onafhankelijke registratie. Daaruit blijkt dat hij in 1957 werd geboren, in Mexico-Stad ter wereld kwam, elektronica-ingenieur studeerde en zijn beroep uitoefende in de elektronica-industrie, eerst in Ciudad Juárez en later in Guadalajara. Hij richtte zich pas op volwassen leeftijd op de pijp, na een lange periode van sigaretten roken; naarmate zijn verzameling groeide, verschoof zijn interesse van roken naar zelf maken.

Beginnen met een Kit

Het startpunt van de bezigheid is een kant-en-klare pijpenkit. In de sets die producenten zoals American Smoking Pipe Co. verkopen, zit een briarblok waarin de kop, het rookkanaal en de tenonholte al zo zijn voorgeboord dat ze op elkaar aansluiten, samen met een bijpassende mondstukstaaf; wat de koper rest, is vormgeven en schuren. Volgens de eigen promotie van het bedrijf bevatten de kits ebauchon- of plateau-briar; plateaublokken onderscheiden zich door hun beschorste bovenvlak en zuiverdere nerf. De eerste sets die González aanschafte, waren van het plateau-type.

Volgens zijn eigen verhaal begon zijn werkplaats met één enkel gereedschap, een handgereedschap met roterende punt, en groeide ze naarmate de behoefte toenam: een boorbank en tenontrekgereedschap om zelf gaten te kunnen boren, schijf- en bandschuurmachines ter vervanging van handmatig schuren, en voor het mondstukwerk een kleine draaibank. Toen de uitrusting compleet was, zegt hij te zijn gestopt met het gebruik van kant-en-klare kits en rechtstreeks vanuit het blok te zijn gaan werken. Deze gang van zaken komt vaak voor bij amateurs die het pijpenmaken instromen.