Lintzaag (Band Saw)

De lintzaag (band saw) is een zaagmachine waarbij een dun, lang zaagblad, aan beide uiteinden aan elkaar gelast tot een ring, tussen twee wielen gespannen en rondgedraaid wordt. In de pijpenwerkplaats wordt hij niet tot de onmisbare machines gerekend; snijden en vormen kunnen ook zonder de lintzaag worden uitgevoerd.

Toch geldt hij als een van de eerste "comfort"-werktuigen die het werk versnellen: hij verwijdert in enkele seconden het overtollige materiaal van een vierkant blok bruyèrewortel en vermindert zo aanzienlijk het werk dat aan schuren of vijlen overblijft. Voor de plaats van het zagen in het productieproces, zie het artikel hoe wordt een pijp gemaakt.

Werkingsprincipe en Korte Geschiedenis

Het idee achter de machine is niet nieuw: voor het idee om met een eindeloos lintblad te zagen, werd in 1809 in Engeland een patent verleend aan William Newberry. Het staal van die tijd kon deze belasting echter niet aan; de bladen braken voortdurend, waardoor het ontwerp lange tijd op papier bleef. De stap die het probleem oploste, werd in 1846 in Frankrijk gezet: de lasmethode die Anne Paulin Crepin ontwikkelde, werd overgedragen aan A. Perin & Company in Parijs, en samen met de vooruitgang in legerings- en hardingstechnieken ontstond zo een bruikbaar zaagblad. Het eerste Amerikaanse patent op de lintzaag zou volgens de archieven in 1836 zijn verleend aan Benjamin Barker uit de plaats Ellsworth in de staat Maine.