De Pijptabaksmarkt van Vandaag

De pijptabaksmarkt van vandaag schetst, vergeleken met het midden van de twintigste eeuw, een beeld dat zowel veel diverser als veel kwetsbaarder is. Een roker kan vanaf zijn eigen stoel een mengsel bereiken dat aan de andere kant van de wereld wordt gemaakt; tegelijkertijd concentreert de productie achter dat mengsel zich in een steeds kleiner aantal fabrieken. Het verhaal van de laatste dertig jaar op het gebied van pijptabak is grotendeels een verhaal van de wisselwerking tussen deze twee tendensen.

Het Verbreden van de Toegang

De online discussiegroepen en postorderwebsites die in de tweede helft van de jaren negentig opkwamen, openden de weg voor mengsels die tot dan toe alleen in hun eigen land bekend waren, om de grens over te steken. Naarmate de toegang zich verbreedde, werd wat over afzonderlijke mengsels werd geschreven ook gemeenschappelijke kennis van de gemeenschap. Kleinschalige blending is overigens geen uitvinding van deze periode: in Kendal, in het noordwesten van Engeland, hebben ateliers zoals Samuel Gawith, met een geschiedenis van meer dan tweehonderd jaar, een smalle productietraditie ononderbroken voortgezet. Een op Pipedia gepubliceerde beoordeling uit het midden van de jaren 2000, ondertekend door Jon Tillman, beschouwt deze periode als een heropleving op het gebied van blending; toch bleken de daaropvolgende jaren dat de markt niet in één richting is blijven bewegen.