Pijptabaksbladeren

De pijptabakrecepten uit Victoriaanse handelshandboeken, het vervalsingsprobleem van die tijd en de eerste officiële toezichtsregelgeving die daaruit voortkwam.

Een door G.L. Pease ondertekend, in de pijpengemeenschap klassiek geworden essay dat de Syrische en Cypriotische Latakia-typen vergelijkt, en de feiten waarop het essay berust.

Een familie van pijptabak waarbij niet-tabaksmatige smaken en geuren zoals vanille, kers en karamel aan de tabak worden toegevoegd. Wordt beschouwd als het grootste deel van de wereldwijde verkoop van pijptabak.

De grens met het Engelse mengsel wordt in de pijpenwereld nog altijd besproken.

Artikel over hoe pijp-vul- en rooktechnieken een gedeeld vocabulaire zijn geworden, aan wie de bekende methoden worden toegeschreven, en welke invloed wedstrijdroken op deze kennisopbouw heeft gehad.

Luchtgedroogde tabakssoort van Amerikaanse oorsprong, met een laag suikergehalte en een hoog nicotinegehalte. Dankzij zijn vermogen om aroma's zeer goed vast te houden, geldt het als het basisblad van aromatische mengsels en de Amerikaanse pijptraditie.

Geen tabakssoort, maar een verwerkingswijze gebaseerd op stoom, druk en fermentatie. Zet Virginia- of Burley-blad om in een zachte, zoete en donkergekleurde mengcomponent.

Gemeenschappelijke naam voor op Burley gebaseerde klassieke pijptabak, onlosmakelijk verbonden met de schappen van apotheken en supermarkten in de Verenigde Staten. Prince Albert, Carter Hall, Half and Half en Captain Black zijn de bekendste voorbeelden binnen deze familie.

Donkere Amerikaanse tabakssoort met een rokerig en kruidig karakter, gedroogd in gesloten schuren boven rook van eiken- en Amerikaans notenhout. Wordt gebruikt als ingrediënt dat pijpmengsels kracht en een rokerige tint geeft.

De circulatie van boeken over pijpen en tabak tussen talen: een bijna honderdjarige vertaalstroom, meertalige klassiekers, tweetalige museum- en atelierboeken en de ongelijke richting van deze stroom.

De huidige stand van de pijptabaksmarkt, tussen de toegang die het internet heeft geopend, sluitende blenders en strenger wordende regelgeving.

Hoe de pijp- en tabaksliteratuur, die halverwege de twintigste eeuw nog een plek had in de catalogus van grote uitgeverijen, de afgelopen vijftig jaar is verschoven naar boeken die auteurs met eigen middelen lieten drukken, en wat dit betekent voor lezer en onderzoeker.

Het essay van Ben Rapaport uit februari 2023 onderzoekt aan wie en op basis van welke maatstaf het predicaat 'expert' wordt toegekend op het gebied van pijp en tabak. Het stelt de naamloze experts uit de reclametaal tegenover de weinige namen die de gemeenschap zelf bij naam noemt.

De band die het Londense bedrijf Alfred Dunhill met de Cubaanse sigaar opbouwde, gaat terug tot het begin van de twintigste eeuw. De eigen sigarenlijn onder de naam Dunhill kwam echter pas halverwege de jaren tachtig op de markt en werd binnen tien jaar alweer beëindigd.

Een klassieke melangefamilie van Latakia, oosterse tabakken en Virginia, bereid zonder toevoeging van externe aroma's. Met zijn rokerige en diepe karakter de meest gevestigde categorie in de pijpenwereld.

Geperste tabak is de gezamenlijke naam voor vormen die ontstaan doordat bladeren lange tijd onder druk worden gehouden en in een mal geperst.

Hoe literatuur over pijpen en tabak, honderd jaar geleden uitverkocht, via print-on-demand opnieuw in omloop komt; op welke punten deze herdrukken betrouwbaar zijn en waarbij voorzichtigheid geboden is.

Op de bodem van sommige oude Dunhill-tabaksblikken staat de vermelding "Hergestellt in Deutschland". Deze blikken zijn geen vervalsingen, maar Duitse versies die onder licentie werden geproduceerd door de firma Joh. Wilh. von Eicken uit Hamburg.

De kleinbladige, in de zon gedroogde oosterse tabak van de Egeïsche regio. Met zijn hoge suikergehalte en lage nicotinegehalte geldt hij in mengsels als een verzachtende en zoetmakende smaakmaker.

De Engelse romanschrijver, toneelschrijver en essayist J. B. Priestley (1894-1984) maakte de pijp tot onderdeel van zijn publieke identiteit en was een van de weinige literatoren die over tabak schreven. In zijn archief in Bradford worden meer dan zeventig pijpen bewaard.

Een twee eeuwen oude pijptabaktraditie uit het stadje Kendal in het noordwesten van Engeland, waarbij de tabak wordt getopt met bloemige en zeepachtige essences.

Een oosterse tabak die na zonnedroging wordt gerookt met de rook van aromatisch hout en struikgewas. Met tonen van rook, leer en specerijen is het de handtekeningcomponent van Engelse mengsels.

Beschrijft de vier basismethoden om vers tabaksblad rookbaar te maken en met welke tabaksoort elke methode wordt gecombineerd.

De perstabaktraditie, tegenwoordig bekend als navy flake, die ontstond uit de gewoonte van zeelieden om tabak met touw en druk samen te persen en met rum of melasse te bevochtigen.

Archieven, privécollecties en digitale documentenbibliotheken die de geschiedenis van de tabaks- en pijpenindustrie in de Verenigde Staten en Groot-Brittannië documenteren; wat deze de onderzoeker bieden en waar ze tekortschieten.

Verzamelnaam voor kleinbladige, in de zon gedroogde tabaksoorten met een hoog aroma. Wordt beschouwd als de belangrijkste smaaktabak in Engelse en Balkan-pijpmengsels.

Overzicht van Amerikaanse pijpenfabrikanten en -distributeurs, samengesteld door S. Paul Jung in 1991 op basis van stads- en handelsgidsen in de Library of Congress. Bestrijkt ongeveer de periode 1860-1930.

Zeldzame tabak die in de streek St. James in Louisiana onder druk in eikenhouten vaten in zijn eigen sap wordt gefermenteerd. Met zijn peperige en droogfruitachtige karakter wordt hij de 'zwarte peper' van mengsels genoemd.

Het verhaal van Peter Stokkebye, derde generatie van een Deense tabaksfamilie die in 1882 in Odense werd opgericht. De blendmaker, bekend om zijn pijptabakmengsels en shag-gesneden tabak, waagde zich begin jaren 1980 ook aan een mislukte onderneming met de tabaksvrije sigaret 'Free' — ook dat komt in dit artikel aan bod.

Overzicht van pijpvermeldingen in vakbladen, consulaire rapporten en industrie-encyclopedieën van het midden van de 19e eeuw tot het eerste kwart van de 20e eeuw; en waar dit corpus betrouwbaar is en waar het met terughoudendheid moet worden gelezen.

De weg van het pijpenverzamelen, van hobby tot vakkennis: het criterium dat een verzameling onderscheidt van een stapel, de grote verzamelaars uit de geschiedenis en het feit dat deze bezigheid nog altijd geen gevestigde naam heeft.

De diameter en diepte van de pijpkamer bepalen hoeveel tabak per vulling wordt genomen, hoe lang het roken duurt en hoe sterk de kamer opwarmt. Dit artikel behandelt de archeologische oorsprong van het formaat, de definities ervan en waarom het niet aan een standaard kan worden gebonden.

Het verschil tussen tabak die voor pijproken wordt bereid en sigarettentabak, de basisbladsoorten waaruit een blend wordt opgebouwd, de verwerkingsstappen en de op de markt voorkomende snijvormen.

Het artikel van Fred J. Hanna waarin het proeven van pijptabak wordt vergeleken met de methode van wijnproeverij; het bundelen van de variabelen die de smaak bepalen onder de noemers tabak, pijp en roker.

Praktijk waarbij pijptabak jarenlang in luchtdichte potten wordt bewaard zodat de smaak rijpt. Levert vooral bij op Virginia gebaseerde mengsels duidelijke resultaten op.

De ontwikkeling van de prentkunsttraditie die de pijproker afschildert als een belachelijke, verwarde en overdreven figuur, van Vlaamse taveernescènes tot de gouden eeuw van de Britse karikatuur en de negentiende-eeuwse steendruk.

Een tweetraps proces dat pijptabak smaak en geur geeft: de saus (casing) die diep in het blad doordringt, en de toparoma (topping) die vlak voor het verpakken op het oppervlak wordt aangebracht.

Een kleinschalige Amerikaanse werkbank die Eric Weaver in zijn eentje runt in het stadje Washburn, Wisconsin, met een productie van enkele tientallen pijpen per jaar.

Hoe kleine kartonnen kaartjes, oorspronkelijk als verstevigers in sigarettenpakjes, uitgroeiden tot verzamelobjecten, en welke plaats series over de pijp daarbinnen innemen.

Sot weed was een denigrerende naam die aan de tabaksplant werd gekoppeld; little ladell was een beschrijving van de vorm van het instrument voordat het woord pijp zich had gevestigd. Beide zijn bewaard gebleven in teksten uit de 16e tot 18e eeuw.

De geschiedenis van een familie accessoires, van hoornen doosjes op zak tot Delftse potten op de plank van de tabakswinkel, van figuratieve Boheemse potten tot in serie geproduceerde zakblikken. Objecten die vandaag hun functie hebben verloren en verzamelmateriaal zijn geworden.

Sneden die de verkoopvormen van pijptabak beschrijven — reepjes, plakken, brokken en touw — bepalen vrijwel elk aspect van de rookervaring, van de brandsnelheid tot de smaakintensiteit.

Het New Yorkse juwelen- en zilverhuis Tiffany & Company verkocht jarenlang onder de noemer 'fancy goods' ook sigarettenkokers, aanstekers, barnstenen mondstukken en een klein aantal pijpen. Registratiedocumenten en verzamelcatalogi maken het mogelijk het spoor van deze kleine tak te volgen.

Amerikaanse instelling opgericht in 1996 door Jorge Armenteros, die online opleidingen en certificaten aanbiedt over de tabaksdetailhandel en productkennis.

Overzicht van de klassieke mengsels waarin het Virginia-blad de hoofdrol speelt: een familiestamboom van pure Virginia's tot varianten verrijkt met Kentucky, Perique en oriëntaalse tabak.

Het meest wijdverspreid verbouwde pijptabaksras ter wereld. Dankzij een hoog natuurlijk suikergehalte levert het zoete, kruidige en citrusachtige smaken; het vormt de ruggengraat van de meeste mengsels.

Klassieke mengselfamilie waarin Virginia-tabak wordt gekruid met een kleine hoeveelheid Perique uit Louisiana.

Een overzicht van pijpmengsels waarin het Oosterse blad de bepalende factor is: de twee hoofdstromingen zonder en met Latakia, bekende voorbeelden binnen elke stroming, en het gat dat achterblijft door namen die uit productie zijn genomen.

Multifunctionele wandelstokken die in hun handvat of schacht een pijp, tabak, snuif of lucifers verbergen. Een vergeten accessoire uit het negentiende-eeuwse Europa, tegenwoordig een verzamelobject.

Het probleem dat ze proberen op te lossen is bekend: de lijst met potten in de kelder, de meetgegevens van een collectie, of honderden rookaantekeningen kunnen ontoegankelijk worden zodra het gebruikte programma wordt verlaten of niet langer wordt ondersteund.

Oosters tabaksblad dat de naam draagt van de plaats Yenice in Ottomaans Roemelië en dat groeit in het Xanthi-bekken. Beroemd geworden door mengsels als Balkan Sobranie, en vandaag niet meer als aparte klasse op de markt verkrijgbaar.