Datering
Het Dateren van Engelse Blikjestabak
Methoden om de leeftijd van in Groot-Brittannië ingeblikte pijptabak te bepalen aan de hand van het ℮-teken, de belastingzegel, het adres van de importeur, de vorm van het blikje en de tekst op het etiket.
Het dateren van Engelse blikjestabak is het proces waarbij aan de hand van het blikje zelf en de opschriften erop wordt bepaald hoe oud een in Groot-Brittannië ingeblikt pijptabaksblik is. Op de blikjes staat geen productiedatum vermeld; de verzamelaar stapelt de indirecte aanwijzingen die elkaar ondersteunen op elkaar om de tijdspanne te versmallen. De meest geraadpleegde verzameling van deze aanwijzingen is het werk dat John C. Loring in 1999 publiceerde.
Waarom de Leeftijd Ertoe Doet
De leeftijd van het blikje geeft antwoord op twee verschillende vragen tegelijk. De eerste is rijping: binnen de traditie van de Engelse mengsel wordt het gebruik van smaakstoffen beperkt gehouden, waardoor de smaak vooral afhangt van de gewichtsverhouding en de eigen chemie van het blad; Virginia- en Oriëntbladeren met een hoog suikergehalte blijven in een gesloten blik tientallen jaren veranderen, waardoor het rijpen van tabak hier een rechtstreekse smaakkwestie is. De tweede vraag betreft identiteit. Eenzelfde etiket kan, afhankelijk van het jaar waarin het is ingeblikt, afkomstig zijn van een volstrekt ander bedrijf of zelfs uit een ander land: de Engelse tabaksindustrie is vanaf de jaren zeventig sterk geconcentreerd, en tegen de jaren negentig werd de productie van de meeste mengsels naar het Europese vasteland verplaatst. Aan de grondstofkant wordt een vergelijkbare drempel genoemd; naar verluidt beperkte Syrië in de jaren zeventig het gebruik van rookhout om zijn bosbestand te beschermen, waardoor Syrische latakia van de markt verdween.
Kenmerken Die op Zichzelf een Grens Stellen
De Rest van Dit Artikel Staat in de App
De volledige ISPE opent met je IPC-account.
Verwante Artikelen
Laatst bijgewerkt:
Bron: Pipedia, bewerkt onder de licentie CC BY-SA.