Tekel Pijptabakken

Tekel Pijptabakken omvat twee binnenlandse pijptabakken die op de markt kwamen in de periode waarin tabaksproductie en -verkoop in Turkije een staatsmonopolie waren: Türk Pipo Tütünü en Yayladağ Pipo Tütünü. Beide zijn gebaseerd op een zuivere oosterse tabak (oriental)smaak en werden jarenlang geproduceerd; na het stopzetten van de productie werden ze binnen de Turkse pijpgemeenschap voorwerp van nostalgie en verzamelaarsinteresse.

Türk Pipo Tütünü

Volgens opgave van de producent werd Türk Pipo Tütünü vanaf 1933 vervaardigd door de İnhisarlar İdaresi (later Tekel genoemd) en tientallen jaren lang volgens hetzelfde recept bereid. Het product, dat voor exportmarkten het etiket "Tabac Turc" droeg, had de vorm van geperste en in plakjes gesneden flake; onder de tabakssneden staat flake bekend om zijn langzame en koele verbranding. Volgens de officiële weergave werd de tabak geperst in gietijzeren mallen met verouderd hout en zo tot rijping gebracht.

Het smaakprofiel wordt in community-recensies omschreven als licht honingachtig, met een zoete, aan johannesbrood herinnerende inslag. Diezelfde recensies bekritiseren het hoge gehalte aan glycerol en glycol, gebruikt als vochtbindmiddel, en de wisselende verpakkingskwaliteit van blik tot blik. Doordat het een zuivere oosterse blend is, geldt Türk Pipo Tütünü als de concrete Turkse tegenhanger van het begrip "Turkish blend" uit de internationale pijpliteratuur; op internationale reviewsites zijn er beoordelingen onder de naam "Tabac Turc" te vinden.