Antieke Pijpen en Briarverzameling: Twee Gescheiden Culturen

Antieke pijpen- en briarverzameling worden beschouwd als twee bezigheden die weliswaar rond hetzelfde voorwerp zijn ontstaan, maar elk hun eigen dynamiek kennen. Omdat het materiaal van het verzamelde stuk, de manier waarop het wordt verworven en de geraadpleegde informatiebronnen verschillen, overlappen de twee gemeenschappen slechts in beperkte mate.

Een van de teksten die deze scheiding rechtstreeks behandelt, is het essay "The Great Divide: You Are What You Collect" van de Amerikaanse verzamelaar Ben Rapaport, die schrijft over de geschiedenis van tabak; de auteur geeft hierin aan geen bewezen conclusie maar een ter discussie gestelde observatie te presenteren.

De Geschiedenis van de Bezigheid

In de sociaalhistorische literatuur wordt het verzamelen van tabaksvoorwerpen meestal geplaatst binnen de consumptiecultuur van de twintigste eeuw; de beoordeling van Matthew Hilton, die onderzoek doet naar de geschiedenis van tabaksgebruik, in het door Rudy Koshar samengestelde boek Histories of Leisure (Berg, 2002) volgt deze lijn. Er zijn echter ook voorbeelden die aantonen dat de gewoonte veel verder teruggaat. De Engelse civiel ingenieur en antiquair William Bragge (1823-1884) verzamelde een bibliotheek van ongeveer dertienduizend pijpen en tabakspublicaties in vrijwel elke taal. Op basis van deze verzameling stelde hij in 1874 de eerste lijst van een tabaksbibliografie samen en publiceerde hij in 1880 de uitgebreide, 248 pagina's tellende Bibliotheca Nicotiana. Een deel van de verzameling die Bragge naliet aan de openbare bibliotheek van Birmingham ging verloren bij een brand in 1879. In de twintigste eeuw wordt Alfred Dunhill, die in 1924 The Pipe Book publiceerde, herinnerd als zowel producent als verzamelaar.