Op Weg Naar het Westen: de Amerikaanse Ambachtelijke Pijpenscene

Go West is de titel van een tijdschriftartikel dat de Europese lezer kennis laat maken met ambachtelijk (artisanaal) pijpen maken in de Verenigde Staten; het is geen merk- of atelierseigennaam. Dat het in de pijpenliteratuur als een op zichzelf staande titel wordt aangehaald, komt doordat de tekst in archieven onder zijn eigen naam wordt bewaard.

Het artikel draagt de handtekening van Erwin Van Hove. Volgens het colofon verscheen het eerst in het junitummer van het Franse tijdschrift Pipe Mag, en vervolgens in het lentenummer van 2004 van Pipes and Tobaccos; deze publicatie-informatie kon niet worden bevestigd door een andere bron dan het colofon van de tekst zelf.

De Stelling Over Nationale Stijl

De ruggengraat van het artikel steunt op één vraag: kan er, zoals voor Denemarken, Italië of Engeland, gesproken worden van een "Amerikaanse stijl"? Van Hoves antwoord is ontkennend; hij zoekt de reden in geografie en institutie. In Europa is de productie geconcentreerd in kleine gebieden zoals Saint-Claude, Pesaro of Svendborg, en werd kennis generaties lang doorgegeven binnen de ateliersstructuur en via een meester-leerlingketen zoals in het voorbeeld van de Deense School. In de VS bestaat noch die concentratie noch een geregelde leerlingschapstraditie; de snijders zijn verspreid over het hele land en het grootste deel is autodidact. Van Hove noemt het resultaat eclecticisme. Hij verdedigt niet dat overdracht helemaal ontbreekt: hij stelt dat de telefoon, e-mail en de jaarlijkse pijpenbeurzen die leemte opvullen. De grootste daarvan is de Chicago International Pipe Show, georganiseerd door de in 1996 opgerichte Chicagoland Pipe Collectors Club.