Pijpenmakerij in de Verenigde Staten

Pijpenmakerij in de Verenigde Staten ontwikkelde zich als een geheel op Europa geente ambachtstak, die zich later voegde bij de eigen ceremoniele pijptraditie van het continent. De stenen en kleien pijpen van de inheemse volken behoorden tot een geheel andere wereld; wat men vandaag onder "Amerikaanse pijp" verstaat, is een productielijn die begon met fabrieken die in de negentiende eeuw werden opgericht en aan het einde van de twintigste eeuw overging in eenmansateliers.

De Fabrieksperiode

De meest oorspronkelijke bijdrage van het land kwam niet uit een duur materiaal, maar van het veld. Henry Tibbe, een houtbewerker van Nederlandse afkomst, begon in 1869 in het plaatsje Washington in de staat Missouri pijpen te maken van maiskolven; in 1878 patenteerde hij een methode om de kolf te verstevigen met een gipsachtige coating. Het bedrijf nam in 1907 officieel de naam Missouri Meerschaum aan en maakte deze goedkope, lichte pijp wereldberoemd.

Aan de briar-kant lag het zwaartepunt in New York. Het bedrijf KB&B, in 1851 opgericht door de gebroeders Kaufman en Solomon Bondy, werd zo bekend met het merk Kaywoodie, dat begin 1919 op de markt kwam, dat de merknaam na verloop van tijd de bedrijfsnaam verdrong; het bedrijf ging in 1955 op in S. M. Frank & Co. Een andere bekende naam uit dezelfde periode is Tracy Mincer, die zich onderscheidde met zijn dikke, diep uitgesneden pijpen. De Custom-Bilt-productie die Mincer in 1934 begon, wisselde in 1946 van eigenaar na een samenwerking met Eugene J. Rich, Inc., waarbij de merknaam ook de gestreepte spelling losliet en de vorm Custombilt aannam. Over de stad waarin het atelier werkte, spreken de bronnen elkaar tegen; stempels uit 1938-1946 wijzen naar Indianapolis, terwijl voor de eerdere jaren Chicago wordt genoemd.