Het Boren van een Vulcaniet Staaf (Drilling Vulcanite Rod)

Het boren van een vulcaniet staaf is de eerste en meest bepalende stap in het maken van een pijpsteel. Hoewel de pijpsteel van buitenaf slechts een kwestie van vorm lijkt, wordt de eigenlijke functie ervan gedragen door het rookkanaal binnenin; wanneer dit kanaal krom, ruw of uit het midden geboord wordt, is het achteraf bijna onmogelijk te corrigeren. Daarom boren ambachtslieden het gat voordat ze de staaf vorm geven.

De Aard van het Materiaal

Vulcaniet is een hard blok dat wordt verkregen door natuurlijk rubber in hoge mate met zwavel en gedurende lange tijd te vulkaniseren; het wordt ook ebonietwel genoemd. Het zwavelgehalte varieert naargelang de samenstelling over een breed bereik, en het gebied waarin de mechanische sterkte het beste resultaat geeft, wordt geschat op ongeveer een derde. Het industriële gebruik van het materiaal raakte gevestigd na de ontwikkeling van vulkanisatie door Charles Goodyear, met het octrooi op hard rubber dat zijn broer Nelson Goodyear in 1851 verkreeg. Vulcaniet geeft op de draaibank schone spanen en wordt met de hand goed gepolijst; het is echter gevoelig voor warmte. Bij hoog toerental of met een verstopte boor verbrandt het oppervlak, gaat het stinken en verkleurt het. Een vergelijking met andere materialen die voor pijpsteel worden gebruikt, wordt behandeld in het artikel pijpsteelmaterialen.