De Kunst van het Zandstralen: Machine, Schuurmiddel en de Hand van de Vakman

Zandstralen (sandblast) is het proces waarbij met perslucht meegevoerde schurende deeltjes tegen een oppervlak worden gespoten. Het is niet uitgevonden voor de pijp: het Amerikaanse patent (nr. 108408) dat Benjamin Chew Tilghman op 18 oktober 1870 kreeg, richtte zich op het snijden, graveren en reinigen van steen, glas en metaal.

De toepassing op hout, en dan nog specifiek op een pijpkop, liet ongeveer een halve eeuw op zich wachten; daar veranderde het bovendien van een reinigingsmethode in een ambacht met eigen criteria.

Waarom Wordt een Kop Gezandstraald?

De eerste redenen zijn praktisch. Als een blok een zandvlek, een fijn scheurtje of een kleurongelijkheid vertoont die de polijstlaag niet gelijkmatig opneemt, is het zandstralen van het oppervlak een snellere oplossing dan de kop opnieuw te bewerken; omdat het proces materiaal van het hout wegneemt, vermindert het ook het gewicht van de pijp enigszins. Het daaruit voortvloeiende oordeel "een gezandstraalde pijp is een gebrekkige pijp" wordt echter als te scherp beschouwd; zandstralen is al lange tijd op zichzelf een afwerkingskeuze.