Maïskolfpijp

De maïskolfpijp (corncob pipe) is een pijptype met een kop die gedraaid wordt uit een gedroogde maïskolf. Dit type, dat vereenzelvigd wordt met de Amerikaanse pijprookcultuur, wordt beschouwd als een van de lichtste en meest onopgesmukte opties onder de materialen voor pijpkoppen; daarentegen heeft het dankzij zijn droge en koele trek een blijvende plaats verworven onder zowel beginners als ervaren rokers.

Geschiedenis

De geschiedenis van de seriematig geproduceerde maïskolfpijp begint in 1869, in het stadje Washington in de staat Missouri. Naar verluidt bracht een plaatselijke boer een zelfgesneden kolfpijp naar de Nederlandse immigrant-timmerman Henry Tibbe met het verzoek om er op de draaibank een nettere versie van te maken; Tibbe wist het werk binnen korte tijd om te vormen tot reguliere pijpenproductie. In 1878 verkreeg Tibbe patent op de methode waarbij een gipsachtig pleister buitenop de kolfkop werd aangebracht, waardoor de pijp vuurbestendig werd; het recept van het mengsel wordt ook vandaag nog deels geheimgehouden.

Tibbe vergeleek de koele trek van zijn lichte en poreuze kolfpijpen met de destijds dure meerschuimpijpen en gaf zijn product de naam "Missouri Meerschaum"; het bedrijf werd in 1907 onder deze naam een vennootschap. Het bedrijf, waarvan de details worden behandeld in het artikel Missouri Meerschaum, is vandaag de enige overgebleven producent van de ongeveer een dozijn kolfpijpfabrieken die in 1925 rond het stadje actief waren; Washington wordt nog altijd aangeduid als de "Corncob Pipe Capital of the World".