Aanvoer van Briarblokken

De aanvoer van briarblokken is de eerste beslissing die een pijpenmaker neemt voordat hij achter de werkbank gaat zitten. De wortelknol van de heideboom wordt uit de grond gehaald, in de zaagwerkplaats in blokken verdeeld, gekookt en gedurende lange tijd te drogen gelegd; wanneer het blok in handen van de meester komt, ligt er al een over jaren gespreide reeks bewerkingen achter.

Van welke schakel in deze keten het blok wordt betrokken, bepaalt hoeveel de maker kan weten over het hout dat hij in handen heeft. Daarom wordt de aanvoer van briar in het pijpenmaken niet gezien als een kwestie van inkoop, maar als een verlengstuk van materiaalkennis.

Twee Blokvormen, Bepaald Door de Snede

Degene die de wortelknol in blokken verdeelt, kiest bij elke snede tussen twee doelen: ofwel richt hij zich op het aantal te verkrijgen stukken, ofwel op de richting van de adering in de stukken. Dit is de reden waarom er twee onderling verschillende houtvormen naar de werkplaatsen gaan.

De snede die zich richt op het aantal stukken, levert de ebauchon op. Deze blokken, gehaald uit het binnenste deel van de wortelknol, zijn ruwweg rechthoekig en hoekig; omdat hun oppervlakken in de zaagwerkplaats zijn recht gezaagd, zijn ze gemakkelijk op de werkbank vast te zetten. Daarentegen wordt de plaats van de adering grotendeels aan het toeval overgelaten. Aangenomen wordt dat de grote meerderheid van de pijpen die van briar zijn gemaakt, uit dit soort blokken komt.

De snede die zich richt op de richting van de adering, levert de plateau (plateaux) op. Deze stukken, gehaald uit het buitenste deel van de wortelknol, hebben de vorm van een kwart cirkel en zijn groter dan de ebauchon; aan hun buitenzijde dragen ze de harde schors die in contact stond met de aarde. Het aantal plateaus dat uit dezelfde wortelknol komt, is gering. Pijpen met duidelijke rechte adering (straight grain) worden vrijwel altijd van plateaublokken gemaakt. De relatie tussen de blokvorm en het patroon dat aan het oppervlak verschijnt, wordt afzonderlijk behandeld in het artikel over adering.