Navy Flake en de Rumtraditie

Navy flake is de huidige naam voor een bereidingstraditie die is ontstaan uit het samenpersen van tabak om deze aan boord van een schip te kunnen bewaren. Producten uit dezelfde traditie worden in de sector "navy cut" en "navy flake" genoemd; omdat deze naamgeving niet aan één producent toebehoort, kunnen op de markt behoorlijk uiteenlopende mengsels hetzelfde bijvoeglijk naamwoord dragen.

Het Praktische Probleem aan Boord

In het tijdperk van de zeilschepen was droogte de grootste vijand van tabak. Tijdens reizen die maanden duurden, verhardde los bewaard blad en viel het uiteen tot stof, en bovendien nam het te veel plaats in het ruim in. De oplossing, gemaakt met materiaal dat aan boord voorhanden was, was eenvoudig: de bladeren werden gedraaid en strak omwikkeld met touw of een reep zeildoek, en de ontstane rol werd dagenlang onder gewicht gelaten. Het samengeperste blad kwam zo minder in contact met lucht en paste bovendien in een klein bundeltje. Wanneer men wilde roken, werd van het uiteinde van de rol een dun plakje gesneden, dat in de handpalm werd verkruimeld en in de pijp gestopt; dit afgesneden stuk werd "twist" of "curly" genoemd. De tegenwoordige perstabak, in de fabriek als blok geperst en in plakjes gesneden, is het gemechaniseerde vervolg van deze handmatige werkwijze.

Dat tabak tot de aan boord uitgedeelde rantsoenen van de Britse marine behoorde, is een gegeven dat vaak voorkomt in overzichten van de maritieme geschiedenis; de cijfers over vanaf welke datum en in welke mate dit rantsoen werd verstrekt, verschillen echter van bron tot bron. Wat niet verandert, is de praktijk: de matroos verwerkte het blad dat hij kreeg tot zijn eigen rol en sneed er naar behoefte een plakje van af.