Amy Lawrence Lowell

Amy Lawrence Lowell (1874-1925) is een van de meest besproken namen uit de Amerikaanse poëzie van het begin van de twintigste eeuw en een opmerkelijke figuur in de tabaksgeschiedenis. De dichteres, afkomstig uit de gevestigde Bostonse familie Lowell, verborg haar sigaar niet in jaren waarin het voor vrouwen als ongepast gold om in het openbaar te roken; de meerschuim pijpen die haar in verzamelingen worden toegeschreven, brachten haar naam ook in de pijpenliteratuur.

Leven en Poëzie

Ze werd geboren op 9 februari 1874 in het stadje Brookline, Massachusetts, in het familielandgoed Sevenels, waar ze het grootste deel van haar leven doorbracht. Ze volgde geen universitaire studie; ze vormde zichzelf in de bibliotheek van haar vader en tussen de boekenkasten van het Boston Athenæum. Van haar broers was Percival Lowell astronoom en Abbott Lawrence Lowell rector van Harvard University. Ze begon laat met schrijven: haar eerste dichtbundel, A Dome of Many-Coloured Glass, verscheen in 1912. Al snel werd ze het Amerikaanse boegbeeld van het imagisme (Imagism); ze stelde drie imagistische bloemlezingen samen, en toen de richting van de beweging onder haar invloed vorm kreeg, betitelde Ezra Pound dit denigrerend als "Amygism". Op 12 mei 1925 overleed ze in Sevenels aan een hersenbloeding; het jaar daarop werd ze postuum bekroond met de Pulitzerprijs voor poëzie voor haar boek What's O'Clock. Haar verzameling zeldzame boeken en manuscripten werd geschonken aan Harvard University; tegenwoordig wordt deze bewaard in een naar haar vernoemde zaal in de Houghton Library.