J. B. Priestley: Romanschrijver en Pijpliefhebber

J. B. Priestley (John Boynton Priestley, 1894-1984) was een van de meest productieve namen uit de twintigste-eeuwse Engelse literatuur en een schrijver die de pijp tot een onlosmakelijk onderdeel van zijn publieke imago maakte. Hij werd geboren in de wijk Manningham in Bradford en bereikte met romans, toneelstukken, essays en radiotoespraken een breed publiek.

The Good Companions (1929), English Journey (1934) en An Inspector Calls (1945) zijn zijn meest genoemde werken. Zijn Postscript-toespraken bij de BBC tijdens de Tweede Wereldoorlog maakten hem tot een landelijk bekende stem. Dat op de meeste foto's een pijp in zijn hand of mond te zien is, is geen toeval: tabak was voor Priestley niet alleen een gewoonte, maar ook een schrijfonderwerp.

Een Essayist Die Over Tabak Schreef

Er zijn veel schrijvers die pijp roken, weinig die over de pijp schrijven; Priestley behoort tot die tweede groep. In het hoofdstuk dat hij in zijn essaybundel Delight (1949) aan tabak wijdde, schrijft hij dat hij in 1910 begon met roken met een goedkope Cavendish-snede; in datzelfde hoofdstuk beklaagt hij zich erover dat het tabaksvak tijdens de Eerste Wereldoorlog van een ambacht veranderde in doodgewoon winkelwerk. Ook in Rain Upon Godshill (1939) en The Moments and Other Pieces (1966) staan aan tabak gewijde pagina's. Zijn essay "Tobacco" uit 1966 werd in 2016 opnieuw gepubliceerd in de bloemlezing Grumbling at Large.

In meerdere teksten vertelt hij dat hij zich niet aan één merk bond en steeds nieuwe mengsels bleef uitproberen die hem tegenkwamen; in zijn essays komen namen als Virginia, Latakia en Perique vaak voor. Er wordt gezegd dat hij meer dan zestig jaar pijp rookte.