Barney Suzuki

Barney Suzuki is de meest zichtbare naam van de band die de Japanse pijpenkringen met de internationale gemeenschap hebben opgebouwd. Barnabas T. Suzuki werd, naar verluidt, in 1938 geboren op het in het noorden van het land gelegen eiland Hokkaido. Zijn christelijke voornaam komt uit de familiegeschiedenis: zijn grootvader was een Japanse missionaris die voor de Anglicaanse Kerk werkte.

Diezelfde achtergrond verklaart ook zijn beheersing van het Engels, die de basis vormde voor alle contacten die hij later in het buitenland zou opbouwen. Verzamelen, onderzoek naar tabaksgeschiedenis en clubbestuur hebben zijn naam op drie verschillende terreinen tegelijk bekend gemaakt.

Werkzame Leven en Kennismaking met de Pijp

Hij voltooide zijn studie internationale betrekkingen en buitenlandkunde aan de door jezuïeten in 1913 in Tokio gestichte Sophia-universiteit. Naar verluidt begon zijn loopbaan bij Japans eerste halfgeleiderfabrikant; zijn eigenlijke taak daar was het opzetten van de afdeling buitenlandse handel. Dat hij vanaf de jaren 1960 voortdurend heen en weer reisde tussen Europa en Amerika, is het gevolg van deze functie. In 1975 verliet hij het bedrijf om zijn eigen exportonderneming op te richten, waarmee hij Japanse halfgeleiders en elektronische componenten eerst naar de Zweedse markt en later naar Noord-Amerika bracht.

Ook de pijp kwam voort uit deze zakenreizen. Naar verluidt ontmoette hij in 1965 tijdens een bespreking in Zweden een hoofdingenieur die pijp rookte; op de terugweg kocht hij op de luchthaven van Kopenhagen samen met tabak enkele Stanwell-pijpen en rookte de eerste al in het vliegtuig. Het eerste cadeau dat zijn vrouw Tamiko hem gaf na hun huwelijk in 1967 was een Savinelli Oom Paul; in diezelfde periode werd hij lid van de club van Japanse pijprokers in Ginza.

Zijn eigenlijke kennismaking met Scandinavisch vakmanschap vond eveneens plaats in Kopenhagen, bij Pipe-Dan. De Engelstalige catalogus van de winkel gaf hem de mogelijkheid de Deense meesters van die tijd van dichtbij te volgen. Het werk van hoofdontwerper Gert Holbek kwam centraal te staan in zijn belangstelling, en Suzuki verzamelde jarenlang exemplaren met de handtekening van Holbek.