Bezoek aan een Briarzagerij: Sassetta, Jaren 1980

Het bezoek aan een briarzagerij is een reisverslag van de Amerikaanse pijpimporteur en schrijver R.D. Field, gepubliceerd in de winter van 1987 in het tijdschrift Pipe Smoker. De tekst legt de minst bekende schakel van de briarhandel vast: de zagerij (Italiaans: segheria), die zich bevindt tussen de houthakker in het bos en de meester op de werkbank.

Omdat het grootste deel van de pijpenliteratuur zich richt op meesters en merken, worden de notities van iemand die deze tussenstap, waar de grondstof tot blok wordt, met eigen ogen heeft gezien, tegenwoordig vooral gewaardeerd als tijdsdocument. Er moet ook worden opgemerkt dat Field geen onafhankelijke waarnemer was; hij was in diezelfde jaren de Amerikaanse importeur van Ashton-pijpen.

De Verandering van de Regel

De gebeurtenis waarop de tekst berust, is een wetswijziging. Naar verluidt hief Italië in het najaar van 1984 de beperking op de uitvoer van ruwe briar op; tot dat moment mocht het hout het land alleen in bewerkte vorm verlaten, dat wil zeggen als gedraaide romp. Deze informatie is niet onafhankelijk bevestigd door een wettelijke bron, maar de gevolgen ervan zijn in het hele verhaal te volgen: de wijziging gaf Engelse en Amerikaanse ateliers, die jarenlang gedwongen waren Italiaanse briar via tussenpersonen te kopen, de mogelijkheid rechtstreeks in te kopen. Dat Ashton, dat moeite had voldoende grote blokken te vinden voor zijn grote koppen, rechtstreeks naar de bron ging, is een van de eerste voorbeelden hiervan; dat oprichter William Ashton-Taylor zijn hout in de jaren daarna twee keer per jaar ter plaatse ging uitzoeken, toont aan dat deze relatie een blijvend karakter kreeg.