Grondstoffen
Coronillawortel (Coronilla Root)
Een pijpmateriaal gemaakt van de wortel van de Scutia buxifolia-boom, die groeit in het Río de la Plata-bekken in Zuid-Amerika en blootkomt wanneer de rivierbeddingen terugtrekken.
Coronillawortel is een pijpmateriaal dat op regionale schaal is gebleven en wordt gewonnen uit de ondergrondse stam van de Scutia buxifolia-boom, die groeit in het Río de la Plata-bekken in Zuid-Amerika. Het wordt gebruikt in kleine werkplaatsen in Uruguay, het noorden van Argentinië en het zuiden van Brazilië; in de internationale pijpenhandel is het vrijwel onbekend.
De Boom
Coronilla is een doornige boom uit dezelfde familie als de wegedoorn (Rhamnaceae); in de regio wordt hij ook wel "coronillo" genoemd. De soort werd in 1861 beschreven door de Oostenrijkse botanicus Siegfried Reissek in de Flora Brasiliensis. De boom blijft doorgaans rond zes meter hoog; de stam is gedrongen, de kroon breed uitwaaierend en rond. De bladeren vallen 's winters niet af en zijn aan de zonzijde lichter, in de schaduw donkergroen.
De meest bepalende eigenschap is de groeisnelheid: de stamdiameter zou jaarlijks ongeveer twee millimeter toenemen. Een stam die in een mensenleven slechts enkele centimeters dikker wordt, levert uitzonderlijk dicht en zwaar hout op. Daar ontleent de boom op het platteland ook zijn belangrijkste waarde aan: het is een gewild brandhout vanwege het hoge rendement. Het gebruik in de houtsnijkunst berust minder op botanische literatuur dan op regionale ambachtspraktijk.
De naam leidt tot verwarring, wat vermeld moet worden: in de Europese flora is Coronilla de wetenschappelijke naam van een apart geslacht binnen de vlinderbloemigen. De coronilla waarover in de pijpenwereld wordt gesproken, is daarmee niet verwant; ze deelt alleen een lokale volksnaam.
Winning van de Wortel
De Rest van Dit Artikel Staat in de App
De volledige ISPE opent met je IPC-account.
Verwante Artikelen
Laatst bijgewerkt:
Bron: Pipedia, bewerkt onder de licentie CC BY-SA.