Meerschuim in de Literatuur: Favoriet van Poëzie en Proza

Meerschuim in de literatuur is een weinig besproken maar verrassend uitgebreid hoofdstuk uit de geschiedenis van de pijp. Meerschuim was in de 19e eeuw niet alleen een materiaal voor de kop; het was ook het onderwerp van essayisten, dichters en schilders.

Volgens verzamelingen die de gedrukte bronnen van die tijd doorzochten, ligt het aantal gedichten en essays gewijd aan dit materiaal boven dat van wat er is geschreven over briar, dat in de tweede helft van diezelfde eeuw de markt ging domineren; de briar-literatuur bleef vooral beperkt tot onderwerpen als handel, techniek en geschiedenis.

Gidsen Gewijd aan het Verkleuren

De eerste groep teksten kwam rechtstreeks uit het ambacht voort. Dat meerschuim bij gebruik verkleurde van roomwit naar amber en vandaar naar donkerbruin, was een proces dat de lezer van die tijd bezighield, en er werden kleine boekjes gedrukt die uitsluitend aan dit proces waren gewijd. Volgens de overlevering behoren hiertoe een twaalfregelige verkleuringsgids die verscheen onder de handtekening van een "oude roker", en het in 1871 in Londen verschenen Meerschaums and How to Colour Them, gepubliceerd onder het pseudoniem "Amator Fumi". Vandaag worden deze publicaties gelezen als een soort gebruikshandleiding; voor de pijpenbezitter van die tijd waren ze het handboek voor een bezigheid die geduld vereiste.