De Legende van de Honderdjarige Briar

Honderdjarige briar is een van generatie op generatie doorgegeven, wijdverbreide bewering in de pijpengemeenschap die de leeftijd van de wortelknol waaruit een pijpenblok is gesneden, als maatstaf voor superioriteit beschouwt. Deze uitspraak, waarvan de bron onduidelijk is, duikt zowel op in producentenreclame als in correspondentie tussen verzamelaars; daartegenover staat dat een aanzienlijk deel van de meesters die het houtbewerken door en door kennen, de uitspraak bij voorbaat verwerpt.

De discussie mondt uit in de vraag waardoor de kwaliteit van briar in werkelijkheid wordt bepaald.

Waar Komt het Cijfer Vandaan

Het getal honderd jaar heeft geen enkel uitgangspunt; het is binnen de gemeenschap via meerdere kanalen gevoed. Een van de bekendste voorbeelden is verkoperscorrespondentie: volgens de gegevens vermeldde Comoy's of London in een brief aan de eerste eigenaar van een set van zes pijpen die in 1977 werd gemaakt, dat de gebruikte wortel afkomstig was uit de bergen van Griekenland en daar meer dan honderd jaar was gegroeid. Dit soort verklaringen is een gestandaardiseerde manier geworden om afzonderlijke pijpen een eigen geschiedenis te geven.

Het tweede kanaal bestaat uit populaire publicaties over het onderwerp. Zoals overgeleverd op basis van Richard Carleton Hackers boek uit 2000, Pipesmoking: A 21st Century Guide, zou de leeftijd van de bewerkte wortel gedurende tientallen jaren stap voor stap zijn gedaald, tot in goedkope productie tot ongeveer vijftien jaar. Deze afnemende reeks is na verloop van tijd de basis geworden voor de opvatting dat "vroegere pijpen van beter hout werden gemaakt".

Beide kanalen delen dezelfde zwakte: de cijfers berusten op beweringen, niet op metingen. Omdat de leeftijd van een uitgegraven wortelknol niet betrouwbaar aan de jaarringen kan worden afgelezen, is het in de praktijk niet mogelijk de op de markt circulerende leeftijdsopgaven te verifiëren.