Izmir-tabak (Smyrna)

Izmir-tabak is een kleinbladige oosterse tabakssoort die wordt geteeld in de Egeïsche regio. De naam is ontleend aan de markt waar het product werd verhandeld en de haven van waaruit het werd geëxporteerd; in Engelstalige bronnen heeft de oude naam van de stad, "Smyrna", vaste voet aan de grond gekregen, en in de handel worden beide namen door elkaar gebruikt.

Omdat het afkomstig is uit het grootste oosterse-tabaksgebied van Turkije, is het een van de eerste soorten die worden genoemd wanneer op de wereldmarkt over "Turkse tabak" wordt gesproken.

Teeltgebied en Droging

Het ecologische teeltgebied van de soort strekt zich uit over Izmir, Manisa, Aydın, Muğla en Denizli, en gedeeltelijk over de streek Balıkesir. De voedselarme bodems en de droge, hete zomers van de streek stellen de plant zwaar op de proef; ook de kleinbladige structuur en de intense geur van oosterse tabakken worden gezien als een aanpassing aan die belasting. Voor een behandeling samen met de overige tabakken van de regio kan het artikel tabaksstreken van Turkije worden geraadpleegd.

De oogst gebeurt met de hand, blad voor blad. De geoogste bladeren worden met een priem of naald aan touwen geregen; de slingers worden niet dicht of lang gehouden, omdat de lucht tussen de bladeren moet kunnen circuleren. In de Egeïsche regio worden deze slingers over rietstokken gehangen en op rekken geplaatst die "ızgara" (rooster) worden genoemd. Afhankelijk van de streek worden ook andere rekvormen gebruikt, zoals salaş, çardak en ayna. De bladeren worden eerst laten vergelen en vervolgens in de zon gedroogd, zonder elkaar te raken (sun-cured). Het gedroogde blad krijgt tinten die lopen van geel via geeloranje tot lichtrood.