Sot Weed en Little Ladell: Twee Vergeten Tabakstermen

Sot weed en little ladell zijn twee termen die in Engelstalige tabaks- en pijpenteksten voorkomen, van de 16e tot de 18e eeuw. De eerste benoemt de tabaksplant, de tweede beschrijft het instrument waarmee tabak wordt gerookt. Beide dragen de blik van hun tijd met zich mee, waardoor ze niet zijn overgegaan in de taal van latere generaties en hun betekenis alleen kan worden ontrafeld door naar bronnen uit die periode te kijken.

Sot Weed: het Verdovende Kruid

In het Engels betekent sot "dronkaard, sufferd"; de oorsprong van het woord gaat terug op het Oudengelse sott, dat "dwaas" betekent. De samenstelling sot-weed wordt in woordenboeken ook rechtstreeks gegeven als equivalent van tabak. De naam wordt niet als neutraal beschouwd: hij komt niet van de kant die tabak prees, maar van de kant die zich ertegen verzette.

De term vestigde zich in de jaren waarin tabak in de Engelse koloniën tegelijk een bron van rijkdom en van controverse was. Doordat John Rolfe zaden van een zoetbladige, in Trinidad gekweekte variëteit meebracht en in de kolonie plantte, waardoor die onder de naam Orinoco tot product werd, maakte hij van Virginia-tabak een winstgevend exportartikel; de eerste zending naar Engeland telde in maart 1614 vier vaten, in 1617 was dit gestegen tot 20.000 pond en het jaar daarop tot 40.000 pond. In Maryland was tabak zelfs rechtstreeks betaalmiddel: George Alsop, die als contractarbeider naar de kolonie kwam, schrijft in een promotietekst uit 1666 dat de handel niet met munten maar met tabak werd afgewikkeld.

De tussenpersoon in deze handel werd factor genoemd, oftewel commissionair. Beide woorden kwamen samen in Ebenezer Cookes lange hekeldicht dat in 1708 in Londen werd uitgegeven: The Sot-Weed Factor vertelt in spottende versregels over de teleurstelling van een Engelse koopman die naar Maryland trekt op zoek naar rijkdom; het geldt als een parodie op de tijdgenoten die de koloniën aanprezen als land van gemakkelijke winst, en als een van de eerste Amerikaanse hekeldichten. John Barth gaf dezelfde titel in 1960 aan zijn roman; dit boek, dat zich afspeelt in het Londen en Maryland van de jaren 1680 en 1690, bracht de term opnieuw in omloop. Het woord vond ook zijn weg naar de woordenboeken van die tijd; de naar Francis Grose vernoemde verzameling straattaal uit 1811 geeft het volgens de overlevering als equivalent voor tabak.