De Grote Tentoonstelling van Londen 1851: de Eerste Pijpenexpositie

De Grote Tentoonstelling van Londen 1851 (Great Exhibition) is het evenement dat op 1 mei 1851 werd geopend in een uitsluitend hiervoor gebouwde reusachtige constructie van ijzer en glas in Hyde Park, en dat geldt als de eerste internationale wereldtentoonstelling.

Ze neemt een aparte plaats in binnen de pijpengeschiedenis: pijpenmakers werden hier voor het eerst op deze schaal, in een internationale etalage die land voor land was ingericht, naast elkaar gezien. De tentoonstelling wordt in de pijpenliteratuur daarom aangeduid als 'de eerste pijpenbeurs'.

Het Crystal Palace en de Omvang van de Tentoonstelling

Het door Joseph Paxton ontworpen, later Crystal Palace genoemde gebouw van gietijzer en glas was opgezet om de producten van het industriële tijdperk onder één dak samen te brengen; met een lengte van ongeveer 563 meter was het de grootste overdekte ruimte van die tijd. Onder leiding van prins Albert en Henry Cole werden er meer dan honderdduizend voorwerpen tentoongesteld; het aantal deelnemers wordt in de bronnen geschat tussen veertien- en zeventienduizend. Naast Groot-Brittannië waren ook zijn koloniën en talrijke buitenlandse landen vertegenwoordigd; ook het Ottomaanse Rijk behoorde tot de deelnemers. De tentoongestelde objecten waren verdeeld in vier hoofdafdelingen — grondstoffen, machines, gefabriceerde producten en schone kunsten — en deze afdelingen waren onderverdeeld in dertig klassen. De Koh-i-Noor-diamant in de Indiase afdeling was een van de drukst bezochte plekken. Tot de sluiting op 15 oktober 1851 werden meer dan zes miljoen bezoekers ontvangen. Het gebouw werd in 1854 verplaatst naar Sydenham en bleef staan tot de brand van 30 november 1936.