Tabako: Tabak- en Snijtraditie in Japan

Tabako is het Japanse woord voor tabak; het woord is overgenomen uit de taal van de Portugezen die de plant naar het land brachten. Tot sigaretten met het Meiji-tijdperk gemeengoed werden, was de in pijpen gerookte vorm in Japan kizami-tabako: tabak die werd verkregen door bladeren met een mes tot haarfijne draadjes te snijden en die droog werd geconsumeerd in de dunne metalen pijp genaamd kiseru.

Deze traditie ontstond in dezelfde eeuw waarin tabak zich over Europa en het Middellandse Zeegebied verspreidde, maar vormde binnen de wereldgeschiedenis van de pijp een geheel eigen tak.

De Komst van Tabak Naar de Eilanden

Wanneer tabak precies in Japan aankwam, is niet bekend. Aangenomen wordt dat de plant in de tweede helft van de zestiende eeuw via de nanban-handel, gevoerd met Portugese en Spaanse schepen, Kyushu binnenkwam; sommige verhalen leggen dit terug tot de jaren 1540, maar documenteerde sporen zijn pas na de jaren 1570 te vinden. De eerste met zekerheid gedateerde archiefstukken dateren van het begin van de zeventiende eeuw. Er is vastgelegd dat in 1601 een Franciscaanse monnik die naar Hirado in Hizen kwam, tabakszaad aanbood aan de plaatselijke heer Matsura Shigenobu, en dat in hetzelfde jaar ook de geestelijke Geronimo de Jesus zaad gaf aan Tokugawa Ieyasu; een stenen monument op het terrein van kasteel Hirado herdenkt de eerste gebeurtenis. De eerste aanplant zou in 1605 in Nagasaki hebben plaatsgevonden. Bekend is dat het bestuur in de daaropvolgende decennia zowel het roken als het areaal probeerde te beperken en tabak probeerde te verbannen naar grond die ongeschikt was voor rijst, maar dat deze verboden geen stand hielden.